Hotel de Sluiskop
Hotel Restaurant "De Sluiskop"  -  Pastoriedijk 325  -  3195 HD Pernis - Tel: +31-10-4160768 - Fax: +31-10-4722909 - info@sluiskop.nl Facebook de sluiskop
NL  uk  Germany

Leuke verhalen uit de oude doos III

"Het leken wel stamgasten in plaats van hotelgasten."
Verhaal van Sjaan Rozendaal, ontbijtmedewerkster van 1974 tot 1990

"Voordat in 1950 Cafetaria De Sluiskop werd geopend, woonde in dat pandje de familie Kooiman. Op Nieuwedijk 1, waar nu dus hotelkamers zijn, woonde mijn oma v/d Steen. Ik heb daar vroeger regelmatig in de bedstee geslapen. Ik weet nog goed, dat bij de opening van de cafetaria alle kinderen werden getrakteerd op een puntje ijs met slagroom.

Als tiener werd ik regelmatig bezoekster van de cafetaria en met mij nog vele anderen. Menig uurtje heb ik bij de jukebox doorgebracht. Één plaatje voor een dubbeltje en drie voor een kwartje. Verder verleende ik in mijn vrije tijd hand- en spandiensten beneden in de keuken, waar de maaltijd voor de uitzending bereid werden. Het woord catering was nog niet in zwang. Op de achtergrond baas Leen Bergwerff, die met afgezakte broek op de achtergrond zenuwachtig heen en weer liep om alles in de gaten te houden. Alles werd geleid door Alie Bergwerff, de doorgewinterde zakenvrouw, zij was de stuwende kracht.

Na mijn terugkomst in Pernis ben ik in '74 weer gaan werken in het inmiddels uitgebreide bedrijf. Jarenlang heb ik het ontbijt verzorgd voor de Hollandse en buitenlandse werknemers van diverse bedrijven. Zij kwamen regelmatig terug naar hun oude stek in de Sluiskop. Het leken wel stamgasten in plaats van hotelgasten. Honderden lunchpakketten heb ik 's morgens om 04.00 uur staan maken, variërend van twee tot veertien boterhammen per persoon. In conditie bleef ik ook, want ik moest alle kamers handmatig wekken, trappie op, trappie af... Plus een beuk op de deur, anders werden ze niet wakker.

Ik heb een hoop leuke dingen meegemaakt. Er was een Engelse hotelgast, boom van een kerel en naar eigen zeggen een hekel aan donker getinte mensen, nergens bang voor, altijd het hoogste woord. Van zijn collega's had ik echter gehoord dat hij bang was in het donker en altijd met het licht aan sliep. Op een morgen na zijn nachtdienst hebben we hem de stuipen op het lijf gejaagd. We hadden het bed zo opgemaakt dat het leek alsof er iemand in lag. Op het bed lag een zwart krullende pruik en we hadden de gordijnen dichtgetrokken, pikkedonker dus. Wij, de vier vrouwen onderaan de trap luisterend, hoorden hem eerst de deur van het slot draaien en het licht aanklikken, toen met een ijselijke gil de trap afstormen tot hij ons slap van de lach op de trap zag. Met zijn staart tussen zijn benen droop hij af, er kon nog net een besmuikt lachje af."

 

Tafel Reserveren

Bezorgservice