Hotel de Sluiskop
Hotel Restaurant "De Sluiskop"  -  Pastoriedijk 325  -  3195 HD Pernis - Tel: +31-10-4160768 - Fax: +31-10-4722909 - info@sluiskop.nl Facebook de sluiskop
NL  uk  Germany

Leuke verhalen uit de oude doos II

Kamermeisje, kokkin, cateringmedewerkster, maar bovenal de perfecte en vriendelijke gastvrouw
Coby de Bruin, rots in de branding

Andre: Er zijn vele medewerkers geweest in De Sluiskop in de afgelopen 66 jaar. Voor bekenden van De Sluiskop: Wie kent ze nog? Riet Hamburg, Sjors Dingemans, Aad Overweel, Wim Talle, Danny Pichel, Sjaan Rozendaal enzovoorts. U zult er nog wel 80 op kunnen noemen.

Er is er echter één die al 45 jaar bij ons werkt en dat is Coby de Bruin. De Heintje Davids van de Sluiskop. In de jaren '60 stond Henk - later haar man - bij Alie en Leen (toen eigenaars) achter de bar. Natuurlijk was ze daarom als verliefde tiener altijd op zaterdag aan de bar te vinden. Op een gegeven moment was het zo druk, dat Leen vroeg of ze even wilde helpen. Ze is daarna nooit meer weggeweest. Eerst in de VUT en daarna met pensioen, maar nog steeds is Coby werkzaam voor De Sluiskop. 

Vertel eens, Coby, wat heb je allemaal meegemaakt in De Sluiskop?

Coby: "Zoals je al zei: Ik kwam altijd in die tijd op verzoek van je vader, zaterdagavond om half 10 naar De Sluiskop om de afwas te doen en op een gegeven ogenblik stond ik als wildvreemde ook kroketjes en boerenomeletten te bakken. Het was in de tijd dat ook de saté werd geïntroduceerd en ik gaandeweg steeds meer ander werk kreeg. 

Ik vergeet nooit meer de eind jaren '70. We hadden een hotelgast, een oud gepensioneerde kapitein, die op kamer 16 verbleef. Die man vroeg altijd als ik de kamers verschoonde of ik wat wilde drinken, maar ik had gezien dat hij zjin gebit in een glas water had staan. Ik was als de doods dat ik iets te drinken kreeg uit dat glas.. Uiteindelijk kwam ik er niet onderuit want hij had het al ingeschonken. Trauma! 

En weet je nog begin jaren '80 met Pasen, dat het rustig was? Je vader (toenmalige eigenaar) was alleen aan het werk en ik hielp hem even. Plotseling ging de telefoon. Het was het VVV kantoor Rotterdam, of we nog kamers vrij hadden. We waren helemaal leeg dus, 'Tuuurlijk' hadden we kamers volgens je vader. Noteren wie en hoeveel dat deed je vader niet. Puntje bij paaltje komen er bussen vól met mensen aan. Nog Fransen ook, en we spraken beiden geen woord Frans. Er klopte helemaal niets van.

En wat deed Leen? Met zijn hemd uit zijn broek zei hij: "Coby, jij red jezelf wel, ik ga naar huis!"  Wat een zooitje. Hoe het allemaal goed gekomen is, weet ik niet eens meer. Ik weet wel dat er twee Franse dames bij jullie thuis geslapen hebben en je vader op de bank. En zo kan ik nog wel uren vertellen, ik denk dat ik maar een boek ga schrijven. Ik heb een hoop leuke dingen meegemaakt tijdens mijn werk, anders had ik het ook nooit zo lang volgehouden. Ik hoop alle lezers nog vele jaren te mogen begroeten in De Sluiskop." 

 

Tafel Reserveren

Bezorgservice