Hotel de Sluiskop
Hotel Restaurant "De Sluiskop"  -  Pastoriedijk 325  -  3195 HD Pernis - Tel: +31-10-4160768 - Fax: +31-10-4722909 - info@sluiskop.nl Facebook de sluiskop
NL  uk  Germany

Leuke verhalen uit de oude doos

Horeca is niet alleen hard werken, maar ook lachen!

Regelmatig zitten we met de oude garde te praten over vroeger. Er hoeft er maar één te beginnen met "Weet je nog, Andre?" En daar gaan we weer.

Ik heb een mooi verhaal over een man die sliste, genaamd Aadje Kool. Hij woonde in het toen oude welbekende scheve pandje op de Pastoriedijk in Pernis. Hij kon geen ballen gehakt eten want die rolden van tafel, daarom at hij ze maar bij ons. Op een warme zomerdag in de jaren tachtig staat, zoals altijd, mijn vader Leen Bergwerff in een strak wit overhemd met stropdas en slippers achter de bar. Daar komt slissende Aadje binnen, hemd uit zijn broek en zijn kop bezweet: "Leen, doe mij maar een groot glas cola met ijsss. Ssjterf van de dorst!" Mijn vader had toevallig net de ijskasten bijgevuld. Echter had hij ook een half gevulde colafles met Maggi uit de keuken gepakt. Zuinig als hij was, dacht hij dat de keukenbrigade deze fles "cola" niet helemaal opgedronken had, eerst opmaken dus.. Mijn vader schonk tegen beter weten in een glas vol Maggi met ijs in. Deze dronk Aadje in één teug leeg. Tenminste, dat probeerde hij.

We lagen helemaal in een deuk toen Aadje heel mijn vader had ondergespuugd; zijn overhemd en gezicht onder de zwarte spikkels. Aadje en Leen allebei boos: Aadje boos omdat hij dacht dat Leen hem probeerde te vergiftigen en Leen omdat hij het niet normaal vond dat iemand cola in zijn gezicht spuugde. En wij maar lachen.

Pannekoeken

De kelners hielden er ook wel van om iemand in de maling te nemen. Op een dag kwam Theo Verhey binnen met een emmertje witsel; hij zou even een biertje nemen en daarna zijn plafonnetje gaan witten. Willem Talle en ik hebben samen, terwijl Theo naar de w.c. was, de emmer leeggekiept en gevuld met bloem. Je begrijpt wat er is gebeurd; de pannekoeken hingen aan het plafond. Theo boos naar de winkel, maar daar hadden ze al snel door dat het bloem was en door na te vragen waar Theo geweest was, begon Theo door te krijgen dat hij in de maling was genomen. Theo's vrouw kon er gelukkig net als wij om lachen. Theo deed net alsof er niks was gebeurd. Hij gunde ons de humor niet.

Onderbroekenlol

Nu waren de koks van vroeger ook geen lieverdjes. Ik praat over de jaren '60, Sjors Dingemans werkte bij mijn vader. Naast onze zaak, waar nu de keuken gevestigd is, woonde mevrouw Post. Zij hing altijd haar was achter de waslijn. Iedere dag zagen de jongens in de keuken haar de was ophangen. Toen hebben ze voor de gein al haar mooie schone witte onderbroeken gevuld met tomatenketchup. Hier kon zij uiteraard niet om lachen. Mijn vader heeft de koks de huid vol gescholden. Alleen ik weet dat ook hij van binnen stiekem zat te gniffelen.

Geschreven door: Andre Bergwerff
 

 

Tafel Reserveren

Bezorgservice